مشکلات جسمی بیماران سرطانی در پایان زندگی

مشکلات جسمی بیماران سرطانی در پایان زندگی

بیماری
بدون دیدگاه

این مطلب برای فرد مبتلا به سرطان نوشته شده است اما می تواند برای افرادی که از فردی که دچار سرطان پیشرفته است مراقبت می کند مفید باشد. این اطلاعات ممکن است به شما کمک کند در این زمان بسیار حساس و دشوار پاسخ سوالات مشکلات جسمی بیماران سرطانی در پایان زندگی خود را پیدا کنید.

اینها مواردی است که فرد ممکن است در آخرین مرحله زندگی تجربه کند معمولا با نزدیک شدن مرگ. مهم است که بدانید تجربه هر شخص متفاوت است. احساس بد بودن همیشه طبیعی نیست و غالبا مواردی وجود دارد که می تواند به شما کمک کند تا احساس بهتری داشته باشید. ما همچنین نکاتی در مورد نحوه کنترل این علائم ارائه می دهیم.

برقراری ارتباط با افرادی که به مراقبت از شما کمک می کنند امری کلیدی است. حتما بررسی کنید و به تیم مراقبت های بهداشتی خود بگویید که وضعیت شما چگونه است. اگر برقراری ارتباط برای شما دشوار یا خسته کننده است مطمئن باشید عزیز یا مراقب شما می تواند به شما کمک کند اطلاعاتی را که تیم مراقبت های بهداشتی شما باید بدانند انتقال دهید. البته می تواند مطلب زندگی با سرطان نیز شما را کمک کند.

خستگی

یکی از مشکلات جسمی بیماران سرطانی در پایان زندگی خستگی است، احساس خستگی و عدم توانایی انجام کارها معمول است. این خستگی می تواند از نظر جسمی، روحی و روانی بر شما تأثیر بگذارد. خستگی مرتبط با سرطان غالبا به عنوان یک احساس خستگی مفرط و غیرمعمول تعریف می شود که با استراحت بهتر نمی شود. تقریبا همه افراد مبتلا به سرطان پیشرفته این علامت را دارند.

مشکلات جسمی بیماران سرطانی خستگی

در مورد خستگی چه کاری می توانید انجام دهید؟

اولین قدم برای کمک به کنترل خستگی شناخت و کنترل علائمی است که باعث بدتر شدن آن می شود مانند درد، حالت تهوع، نوروپاتی یا یبوست. مرحله دیگر این است که سعی کنید با تعادل دقیق استراحت و فعالیت از خستگی بیشتر جلوگیری کنید. اگر احساس خستگی کردید بایستید و استراحت کنید. تیم مراقبت های بهداشتی و مراقبان می توانند به شما کمک کنند راه هایی برای مدیریت مواردی که باعث خستگی بیشتر شما می شوند پیدا کنید. احساس خود را به آنها بگویید و چیزهای مختلف را امتحان کنید تا ببینید آیا به شما کمک می کند احساس خستگی کمتری کنید.

برخی از داروها نیز می توانند احساس خستگی در شما ایجاد کنند. ممکن است به آنها نیاز باشد اما شما ممکن است بخواهید با تیم مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید تا بفهمید تغییر روش جدید یا مصرف آنها در زمانهای مختلف می تواند کمک کند. حتی ممکن است بتوانید مصرف برخی از داروها را که دیگر کمکی نمی کنند یا دیگر نیازی به آنها نیست متوقف کنید.

وقتی فعال هستید امنیت خود را حفظ کنید. اگر روی پاهای خود ثابت نیستید هنگام راه رفتن مطمئن شوید که به شما کمک می شود. اگر واکر یا ویلچر داشته باشید ممکن است احساس امنیت کنید. پزشک یا تیم بیمارستان می تواند به شما کمک کند تا تجهیزات مورد نیاز خود را برای راحتی و ایمنی به دست آورید. اگر لرزان هستید از ظروف تیز یا چیزهای دیگری که ممکن است باعث آسیب شود استفاده نکنید. اگر قادر به رانندگی هستید مراقب باشید هنگام احساس خستگی رانندگی نکنید.

برنامه هایی را در زمان هایی تنظیم کنید که بهترین احساس را دارید و بیشترین انرژی را دارید. بیرون بنشینید، موسیقی گوش دهید، سوار ماشین شوید. حواس پرتی و تحریک حواس شما ممکن است به کاهش خستگی کمک کند.

زمانهایی را که از رختخواب خارج هستید برنامه ریزی کنید تا بتوانید برای بازیابی انرژی بنشینید. در حین فعالیت کوتاه مدت استراحت کنید. صندلی ها را نزدیک نگه دارید تا بتوانید بدون استفاده از انرژی اضافی بلافاصله بنشینید.

خستگی همچنین می تواند خواب شما را بیشتر کند. این ممکن است برای برخی از افراد که می ترسند دیگر بیدار نشوند نگران کننده باشد. نیاز به خواب بیشتر معمولا در آخرین مرحله زندگی امری طبیعی است. همچنین کنار کشیدن از مردم، تمرکز روی خود و صحبت معمول است. اگرچه برخی از افراد می خواهند خود را با دوستان و خانواده احاطه کنند اما دیگران ممکن است محیطی آرام و آرام داشته باشند. بدن خود را گوش دهید مطمئن شوید که آنچه را که نیاز دارید به مردم بگویید و سعی کنید انرژی خود را برای چیزها یا افرادی که برای شما مهمترین هستند صرفه جویی کنید. تمرکز بر استفاده هرچه بیشتر از هر لحظه بیداری راهی مناسب برای جهت دهی نگرانی ها و ترس های شماست.

درد

مبتلایان به سرطان غالبا درد دارند و اغلب از بدتر شدن آن ترس دارند. درد سرطان به عنوان یک درد مزمن در نظر گرفته می شود زیرا معمولا بیشتر از درد ناشی از مشکلات دیگر طول می کشد. در ادامه بررسی مشکلات جسمی بیماران سرطانی در پایان زندگی به درد می پردازیم.

درد می تواند باعث تحریک پذیری، بدخوابی، کاهش اشتها و کاهش تمرکز شود. در حالی که درد همیشه نمی تواند به طور کامل تسکین یابد درد قابل کنترل است. درد لازم نیست بخشی از مردن باشد. اگر درد دارید، بسیار مهم است که آن را ردیابی کنید گزارش دهید و برای کنترل آن کمک بخواهید.

شما و تیم مراقبت های بهداشتی خود باید برای کاهش هرگونه درد و رنج ناشی از درد و افزایش کیفیت زندگی با یکدیگر همکاری کنید. شما باید در مورد درد خود با آنها صحبت کنید و یک برنامه کنترل درد را با هم تهیه کنید. سپس لازم است شما به آنها بگویید که چگونه برنامه کنترل درد شما کار می کند. اگر داروهایتان باید چند بار اصلاح شود ناامید نشوید تا بهترین کنترل درد را با کمترین عوارض بدست آورید. تیم مراقبت های بهداشتی شما درک می کنند که درد برای همه متفاوت است و درد شما هرچه بگویید است. شما باید انتظار داشته باشید که درد شما قابل کنترل است و خواهد شد. اگر با موفقیت کنترل نشود ممکن است بخواهید از تیم خود بخواهید شما را به یک متخصص درد ارجاع دهد.

مشکلات جسمی بیماران سرطانی

هنگامی که درد خود را گزارش می کنید بهتر است آن را با بیشترین جزئیات توصیف کنید از جمله :

کجاست
چه حسی دارد
چه مدت طول می کشد
چه چیزی باعث بهتر شدن آن می شود
چه چیزی آن را بدتر می کند

ثبت همه این موارد در یک دفترچه خاطرات درد ممکن است کمک کند. اغلب تیم مراقبت های بهداشتی از شما می خواهند که درد خود را با استفاده از یک عدد از ۰ تا ۱۰ توصیف کنید که ۱۰ درد بدترین دردی است که می توانید تصور کنید و ۰ بدون هیچ دردی است. استفاده از این مقیاس درد نیز یک روش مفید برای توصیف پاسخ شما به اقدامات تسکین درد است.

انواع، دوزها و اشکال داروهای ضد درد

پرستار یا پزشک درد شما را ارزیابی می کنند و میزان متوسط ​​یا درجه درد شما را تشخیص می دهند. انواع اشکال و دوزهای مختلف داروهای ضد درد موجود است.

انواع داروهای ضد درد از استامینوفن (Tylenol®) گرفته تا ضد التهاب های غیر استروئیدی (NSAID) گرفته تا داروهای قویتر به نام مخدر مانند مخدرها (داروهای شبه مورفین). بعضی اوقات ممکن است از داروهای دیگری نیز استفاده شود. به عنوان مثال برخی از داروهای ضد افسردگی یا ضد تشنج (داروهای کنترل کننده تشنج) اغلب برای کمک به درد عصب به خوبی عمل می کنند. از استروئیدها ممکن است برای کمک به انواع خاصی از درد مانند درد ناشی از تورم یا التهاب استفاده شود. این داروها اغلب همراه با داروهای افیونی تجویز می شوند.

همچنین دوزهای مختلفی از هر دارو وجود دارد. بعضی از افراد برای کنترل درد نیاز کمتری دارند و برخی بیشتر. برخی ممکن است به مرور زمان نیاز به افزایش دوز خود داشته باشند. نیاز به دوزهای بالاتر دارو هیچ ارتباطی با توانایی تحمل درد ندارد و همچنین به این معنی نیست که شاکی هستید. بدن می تواند در برابر دارو تحمل کند و به دلیل این تحمل ممکن است لازم باشد دوز را افزایش دهید.

انواع مختلفی از داروهای ضد درد مانند داروهای طولانی مدت و کوتاه یا سریع نیز وجود دارد. به عنوان مثال انواع افیونی با زمان آزاد می شود که طولانی مدت هستند و در ساعات مشخصی شبانه روز مصرف می شوند. این داروهای طولانی مدت با ثابت نگه داشتن سطح دارو در دارو کار می کنند که به شما کمک می کند درد شما را برای مدت طولانی کنترل کند. برای کنترل سریع “درد دستیابی به موفقیت” که ممکن است در بین دوزهای داروهای طولانی مدت اتفاق بیفتد می توان از داروهای نجات کوتاه مدت یا سریع عمل کرد. بسیار معمول است که فرد مبتلا به سرطان بیش از یک دارو برای کنترل درد مزمن و موفقیت شایع مصرف می کند.

داروهای ضد درد را نیز می توان به روش های مختلفی تهیه کرد. قرص ها رایج ترین نوع هستند. ممکن است از داروهای تزریق یا درد IV استفاده شود و گاهی اوقات می توان از یک پمپ برای مداوم دادن داروهای خاص درد استفاده کرد. همچنین تکه هایی وجود دارد که به پوست می چسبد قرص های لوزی که لازم نیست بلعیده شوند قطره هایی که به زیر زبان می روند و حتی شیاف های مقعدی که می توانند در صورت لزوم استفاده شوند. هر دارویی به هر شکلی وجود ندارد و هر فرم ممکن است برای هر شخصی مفید باشد. با تیم مراقبت های بهداشتی خود همکاری کنید تا بفهمید کدام یک برای برنامه کنترل درد شما بهتر است.

راه های دیگر برای کمک به درد سرطان

با انواع خاصی از درد پزشکان می توانند اقدامات خاصی مانند بلوک های عصبی درمان های پرتوی هدفمند یا حتی روش های جراحی برای کنترل درد را انجام دهند. گاهی ممکن است فیزیوتراپی کمک کند. اگر درد شما به خوبی کنترل نشده باشد ممکن است پزشک شما را به متخصص مدیریت درد نیز ارجاع دهد. متخصص درد ممکن است گزینه های مختلفی برای کمک به شما داشته باشد.

داروها و روش های پزشکی تنها راه های کاهش درد شما نیستند. کارهای دیگری نیز وجود دارد که می توانید انجام دهید. برخی افراد حواس پرتی مانند موسیقی، فیلم، مکالمه یا بازی را کمک می کنند. استفاده از گرما، سرما یا ماساژ در ناحیه ای دردناک می تواند به شما کمک کند. تمرینات آرامش و مراقبه می تواند به کاهش درد و اضطراب در برخی افراد کمک کند. به خاطر داشته باشید که برای اکثر افراد مبتلا به سرطان درد این اقدامات به تنهایی برای کنترل درد کافی نیست. اما آنها ممکن است به بهبود راحتی هنگام استفاده همراه با داروهای ضد درد کمک کنند.

تغییر اشتها

با گذشت زمان ممکن است بدن شما در حال کند شدن باشد. شاید متوجه شوید که کمتر غذا می خورید و لاغر می شوید. این را اغلب افراد مبتلا به سرطان پیشرفته و سایر افرادی که در آخرین مرحله زندگی هستند تجربه می کنند.

بدن شما تغییراتی را تجربه می کند که تأثیر مستقیمی بر اشتهای شما دارد. تغییر در چشایی و بویایی، خشکی دهان، تغییرات معده و روده، تنگی نفس، حالت تهوع، استفراغ، اسهال و یبوست اینها تنها برخی از مواردی است که خوردن آن را دشوار می کند. عوارض جانبی دارو، استرس و ناراحتی روحی نیز از علل احتمالی کم اشتهایی است. ممکن است احساس گرسنگی کمتری داشته باشید زیرا احتمالا کمتر حرکت می کنید انرژی کمتری دارید و سیستم هضم شما کند می شود. در آخرین مرحله زندگی طبیعی است که اعضای بدن شما شروع به کند شدن می کنند. شاید سریعتر احساس سیری کنید یا به انواع کمتری از غذاها علاقه مند باشید. هنگامی که کمتر می خورید سلول های سرطانی ممکن است با سلول های طبیعی بدن شما برای مواد مغذی که موفق به دریافت و هضم آن می شوید رقابت کنند. همه اینها می تواند منجر به کاهش وزن شود.

در مورد تغییر اشتها چه کاری می توانید انجام دهید؟

تشخیص تغییرات در اشتها بسیار مهم است تا بتوانید در صورت نیاز از آنها کمک بگیرید. با تیم پزشکی خود در مورد مقدار غذا خوردن و اینکه آیا لازم است در این زمینه کاری انجام دهید صحبت کنید. مثلا :

برخی از دلایل کم اشتهایی را می توان با درمان پزشکی کنترل کرد. داروهایی وجود دارند که می توانند به تحریک اشتها، کاهش حالت تهوع و حرکت سریع غذا از طریق معده کمک کنند.
یک متخصص تغذیه ممکن است نکاتی در مورد چگونگی استفاده حداکثری از هر لقمه مصرفی شما ارائه دهد.
نوشیدنی ها یا شیک های اضافی بعضی اوقات می توانند به شما کمک کنند تا تغذیه مورد نیاز را با سهولت بیشتری دریافت کنید.
ممکن است دریابید که وقتی دیگران پشت میز هستند می توانید بیشتر غذا بخورید.
ممکن است به جای تلاش برای خوردن وعده های غذایی کامل ۳ بار در روز خوردن وعده های غذایی مکرر یا میان وعده های کوچک در طول روز آسان تر باشد.

این اقدامات ممکن است برای برخی مفید باشد اما به اکثر افرادی که بسیار به پایان زندگی نزدیک هستند کمک نخواهد کرد. در مراحل بعدی این تلاش ها حتی می تواند احساس بدتری در فرد ایجاد کند.

از دعواهای های خانوادگی پرهیز کنید

اگر کم غذا بخورید می تواند برای خانواده بسیار ناراحت کننده باشد. برخی از آنها ممکن است فکر کنند علاقه شما به غذا نشان دهنده علاقه شما به زندگی است. با امتناع از غذا یا زیاد نخوردن به نظر خانواده شما می رسد که تصمیم دارید زندگی خود را کوتاه کنید یا گرسنگی می کشید.

مهم است که شما و عزیزانتان در مورد مسائل مربوط به غذا خوردن صحبت کنید. آخرین مرحله از زندگی شما لازم نیست که با بحث در مورد غذا پر شود. باز هم از دست دادن اشتها و عدم توانایی برای خوردن غذا برای بسیاری از افراد مبتلا به سرطان پیشرفته اتفاق می افتد. وقتی دلتان می خواهد کم غذا بخورید نشانه این نیست که می خواهید زندگی یا خانواده خود را ترک کنید. این غالبا بخشی طبیعی از فرایندهایی است که می تواند در آخرین مرحله زندگی اتفاق بیفتد. اگر با عزیزانتان درگیر می شوید سعی کنید به آنها بگویید که از نگرانی آنها قدردانی می کنید و می فهمید که تلاشهای آنها عملی عاشقانه است. می توانید به آنها بگویید که عشق آنها را رد نمی کنید اما بدن شما در حال حاضر نیازهای شما را محدود می کند.

مشکلات تنفسی

آخرین مورد مشکلات جسمی بیماران سرطانی در پایان زندگی مشکلات تنفسی است. فقط فکر کردن در مورد مشکلات تنفسی می تواند ترسناک باشد. مشکل در تنفس و یا تنگی نفس در افراد مبتلا به سرطان ریه پیشرفته شایع است برخی بیشتر از دیگران. ممکن است به طور کامل از بین نرود اما روش هایی برای مدیریت آن وجود دارد.

بعضی اوقات مشکلات تنفسی باعث می شود نفس تنگی کنید مثل اینکه باید بیشتر نفس بکشید یا اینکه سریعتر و سخت تر از حالت طبیعی نفس می کشید. ممکن است احساس کنید در گلو یا ریه های خود مایعات یا گرفتگی وجود دارد و باعث می شود سرفه کنید. اغلب این علائم می آیند و می روند. اگر مشکلی در تنفس دارید به تیم مراقبت های بهداشتی خود بگویید تا بتوانید از آنها کمک بگیرید.

تعدادی از کارها را می توان انجام داد که ممکن است به شما کمک کند تا نفس راحتی بکشید :

سعی کنید در حالت نشسته، خود را روی بالش قرار دهید یا به یک میز خم شوید
بعضی اوقات اکسیژن از طریق یک لوله کوچک که زیر بینی خود می بندید بیشتر علائم شما را برطرف می کند
داروهای ضد درد اوپیوئیدی می توانند به خوبی باعث کاهش تنگی نفس و آرامش تنفس شوند
اگر در ریه های شما مایعی وجود دارد می توان داروهایی را برای کند کردن تجمع مایعات تجویز کرد
گاهی اوقات باز کردن یک پنجره، دمای اتاق خنک تر، یا دمیدن فن به صورت احساس گرسنگی کمتری در هوا ایجاد می کند.
می توان به شما روش های تنفس و آرامش را آموزش داد که از آنها در هنگام تنفس سخت استفاده کنید
داروهای کاهش اضطراب ممکن است به شما کمک کنند تا نگرانی کمتری در مورد تنگی نفس داشته باشید

بسیاری از افراد مبتلا به سرطان می ترسند که با پیشرفت بیماری تنفس بدتر شود. به یاد داشته باشید که وضعیت هر فرد متفاوت است و دانستن اینکه دقیقا چه اتفاقی می افتد بسیار دشوار است.

همچنین بخاطر داشته باشید مراحلی وجود دارد که به شما کمک می کند تا هر تغییر در وضعیت شما را کنترل کند. صحبت با تیم مراقبت های بهداشتی و گزارش آنچه احساس می کنید به آنها اطلاع می دهد که چگونه می توانند به شما کمک کنند.

نظر شما راجع به این محتوا چیست؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

پربازدیدترین ها

همچنین شاید دوست داشته باشید!